Wybaczanie jest dobre

Czasami słyszymy, a nawet sami mówimy, że na drugą szansę każdy zasługuje. I tu jest popełniany błąd bo nie każdemu się ona należy, dlaczego? Bo każdy zasługuje na wybaczenie,na to, abyśmy powiedzieli mu "było co było, ale Ci wybaczam". A wybaczenie nie znaczy, że dajemy komuś drugą szansę - nie, nie, nie jest tak. Gdy komuś wybaczamy to tak jakbyśmy odbierali sobie kilka zmartwień, kilka złych myśli, złej energii, ale to wcale nie znaczy,  że pozwalamy komuś wejść po raz drugi do swojego życia bo tak nie jest. Pozwalamy tej osobie tylko myśleć, że nic do niej nie mamy, że nie jesteśmy na nią źli czy coś w tym stylu.

Wybaczanie jest dobre.

Naprawdę, uwierzcie ale wybaczać trzeba każdemu i wszystko. Rozumiem, że czasami jest ciężko i że coś nas boli, że wyrządzonej krzywdy nie wybaczymy z dnia na dzień. Wszystko wymaga czasu. Tylko wybaczcie to, bo gdy tego nie zrobicie to dusi was to w środku, zabija was, ta nienawiść i złość nie pozwala wam wrócić do normalności wtedy sami sobie wyrządzacie krzywdę. Bo aby zamknąć jeden rozdział trzeba przed samym sobą przyznać, że wybaczyliście ludziom, którzy was skrzywdzili jeśli nie jesteście sobie w stanie tego powiedzieć szczerze to znaczy,  że nie rozpoczniecie kolejnego rozdziału. Nie zrobicie kolejnego kroku do przodu. 

Jeśli nie wybaczasz to stoisz w miejscu. Wydaje Ci się, że funkcjonujesz normalnie, że wszystko jest tak jak zawsze, ale tak naprawdę to zabija Cię w środku, stoisz w miejscu, wiesz, że możesz iść do przodu jeśli wybaczysz, ale wolisz tego nie robić bo myślisz, że ...? 

Powtórzę to jeszcze raz : 

WYBACZANIE JEST DOBRE

Wiem co mówię, ponieważ sama musiałam komuś wybaczyć coś co mnie cholernie bolało. To nie była jednorazowa sytuacja, ponieważ trwała lata. Dzień w dzień przechodziłam przez koszmar i niespełna dwa miesiące temu zamknęłam jeden etap w swoim życiu a razem z nim wybaczyłam to wszystko. Czasami przyłapuję samą siebie, że wciąż myślę źle, że ciągle coś mi nie pasuje w tej osobie, że nie potrafię znieść tego wszystkiego, ale zrobiłam ten krok - przebaczyłam teraz mogę zrobić tysiąc kolejnych kroków na przód. Było masę ludzi, którym musiałam wybaczyć dawne przyjaciółki, koleżanki, byli chłopacy, najbliżsi i wiem też, że oni nie raz musieli wybaczyć mi. Dlatego to, że komuś wybaczamy wyrządzoną krzywdę nie znaczy, że jesteśmy słabsi czy coś w tym stylu my jesteśmy po prostu lepsi i zależy nam, aby dawne krzywdy nie przysłoniły nam widoku na lepszą przyszłość.

A wy co sądzicie o wybaczaniu? Warto to robić czy nie  jesteście co do tego za bardzo przekonani? 

Udostępnij ten post